23 June 2009

cerita...tentang masa lalu...cerita tentang kau & aku..

kerja sambilan...drebarrr....kuantan2...mai2 24 inggit ja tambang...
( tips kpd drebar2 bas: jgn tutup pintu ketika driving...safety 1st..jd apa2 kita selamat dulu hehehe)pak angkat aku ...felda lepar hilir

assalamualaikum w.r.t

last week aku turun kuantan...ada job kat sana skit...punya la lama aku tak turun, slps aku menamatkan riwayat kesan degil aku sbg seorg mahasiswa yg tak berapa siswa sgt la kat UMP dulu...byk kisah aku kat sana, bila teringat balik kadang2 tepikiaq gak aku, awat la dulu aku main2 waktu mengaji kalau tidak la nih dah jadi CEO petronas dah....adoiyaaa...cets!! CEO konon....

saja nak flash back cerita dolu2....

lps abih matrik dulu, aku dpt tawaran masuk sambung ijazah aku kat KUKTEM....mola2 dpt surat masyaallah punya la seronok...al maklum la dpt masuk universiti...walau pon waktu tuh KOLEJ UNIVERSITI nama dia...aku peduli apa janji ada gak perkataan...UNIVERSITI...sampai ke la,aku ingat, tawaran ijazah sarjana muda kejuruteraan Elektrik & elektronik KOD JK 69...yg aku nak highlighter kat sini JK 69 tuh...sbb lpas dpt tawaran tuh kak aku dok gulin2 gelak sbb dia cari dlm buku UPU kod JK 69 tuh takdak konon2 cm aku nih dpt tawaran muhung laa....naik semak gak la kepala otak aku waktu tuh...dok pikiaq kot2 aku kena antaq pi oversea....heheh..perasan la ang kown woi!!!..dok tak dok rupa2nya JK 69 tuh kod baru utk universiti baru...sekali nah amik obat, uni tuh nun dia punya jauh kat kuantan PAHANG...

adoi aku dok pikiaq mcm mana nak wat nih....sepanjang aku hidup waktuh tuh mana penah aku jejak kaki mahupun tangan jari jemari ke KUANTAN...tp, tokwan aku penah pesan lagik kat aku...ang anak jantan, jgn dok jadi mandom sgt naaa...( mandom = manja), blajaq berdiri ataih kaki sendiri....nak ja aku habaq kat tokwan aku...kalau tak berdiri ataih kaki sendiri nak berdiri pakai kaki sapa????...adoi la tokwan oi...tak logik langsung la...tp takpa...aku sahut cabaran tokwan...mau tak mau tuh ja pilihan aku yg ada pon....

so sehari sblm aku nak pi mendaftar tuh, aku habaq kat mak pak aku...mak abah...chek nak pi mengaji esok lusa nih....kat kuantan nuuuu..jauuuuuuhhhhhh...mak aku balaih " tuh la mak pon dok pikiaq jugak nih, bleh ka ang dok sana...kita bknnya ada adik bradik pon..." laaa mak ai, chek bkn dok pikiaq pasai tuh...ni sapa nak pi antaq??? tiba2 mai satu sora garau blakang aku...ketepuak!! kena sebijik pukulan padu tak berapa maut sgt laa dr pak aku....dia dgn ensem bergaya macho lagi tampan membalas..." ang nak takut apa?? ang jantan oi bkn perempuan..." laaa...dlm ati aku terdetik, pak aku nih bgk soalan ka ayat penyata yg tak perlu sebenaqnya dinyatakan....ayam kg sebelah umah pak merican tuh pon tau aku nih jantan dah kalau bejanggut misai bulu roma penuh tangan nih kan2....tp dlm ati ja la...kalau aku usulkan penyataan tuh ...tak kena kuntau kena santau ngn pak aku....paih tuh aku habaq kat pak aku....paih tuh abah??...dia jawab "paihtu paihtu apa dia....dulu tokwan ang tak penah antaq aku pi mengaji pon...pasai apa la kami nak kena antaq ang plak....dah2 ang nak mengaji, ang pi uruih sendiri....toksah dok meghela kacau kami.."

mak datok aku kata dlm hati...biaq btoi pak aku nih...dlm masa yg sama terasa nak marah gak kat tokwan aku...awat la ang tak pi antaq pak aku dulu..tempiaih nya kena sampai ke aku nih...adoi la....

mak aku dah muka belain dah waktu tuh...aku dok tgk sikit ari lagi kompom umah aku bah (banjir) sbb dia teriak....keadaan dia mcm lagu nora dipersimpangan dilema ja aku tgk...jangan lah ngkau menghancurkan segala...setelah lama kita mengharungi bersama....huishh yang aku pi nyanyi tuh bokpa...sorry2 gian karaoke aku dah sampai tahap maximum dangerous maximum....

ok sambung2...aku???? lagi la semak perut...dah la aku tak penah kenai bandaq kuantan tuh, alih2 nak kena pi sendiri, sorg2 plak tuh??? huh!!! dangerous2...serius young & dangerous...."chang ho lam".....( hero cerita young & dangerous...perghhh ensem beb dia nih terrer plak tuh...teringin jadi cam dia tp...)iskh2 melalut lagi....k smbg balik lg sekali..

nak wat camna...atas titah duli tuanku patik junjung ataih batu jemala patik...petang tuh jugak aku pi beli tiket bas ngn adik aku pi kuantan..mlm tuh aku kemaih2 beg...2 bijik beg besaq jenama polio...aku ulang beb...polio bkn polo yg aku pi sebat kat kedai kawan aku kat padang besaq nu...woi "cat" kalau ang baca blog nih, nnt aku bagik balik naaa...dulu tuh aku habaq kat ang pinjam ja kan...tp aku rasa cam tak sampai ati ja nak bagik balik, beg polio ang tuh dah mcm pulut ja jadiknya...takpa la aku bayaq 1/2 la na nanti...raya nih ka naaa???....hehehe...mlm tuh jgk aku lone rangger naik bas pi kuantan....

sedih beb bila aku teringat, 1st time samapai kuantan...berenti kat terminal bas kuantan...sampai pkl 6 pg..registration pkl 9...so apa lagi, mengeruh la aku kat situ...tidoq kat kaki lima stesen bas, aku waktuh tuh...huiyoo..mcm ala2 azroi gila2 remaja tuh...heheh...ku redah jalan yg berliku...membara jiwa ku ( kat pak aku) memburu impian...hehehe...

pg2 dlm pkl 8 lebih kot aku tersedaq,dgn tak mandi...basuh muka,tukaq baju aku amik teksi pi register...dpt kunci bilik pi asrama...dah la asrama jauh... sbb waktu tuh kolej kami sewa umah kat taman utk dijadikan asrama..aku ingat lagi nama taman tuh...taman indera mahkota 6...panggilan manja IM 6...dr kolej ada la kot 20 minit jalan kaki...menapak pulak aku pi asrama dgn beg berat nak mampuih, ya la kan...nak idup bertahun2...segala mak nenek aku perosok dlm beg tuh...menitik beb ayaq mata waktu aku menapak tuh...sedih gila org lain suma mak & bapak dok antaq naik keta...aku sorg2 dok jln kaki terhegeh2..tokwan aku suruh berdiri ja ataih kaki sendiri, nih dah lebih ...bkn takat berdiri....berjalan siap berlari-lari anjing lagik nih.....tokwan2....

bermula la kehidupan aku kat kuantan sorg2...dgn takdak adik beradik yg boleh aku nak mntk tolong, aku mula hidup sbg anak rantau kat sana....sepanjang 4 tahun lebih kat sana, aku bok baik dgn semua org...start dr pak gat sampai la ke makcik cleaner suma aku buat mak & ayah angkat....haaaa...satu lagik tokwan aku pesan...dia kata kown, ang kena pandai bawak diri...biaq org tauk kita pi la tang mana pon, hidup mesti kena terus..."blues utk aku...hahaha..."(yg nih aku tambah sendiri)...kalau lepa lempaq kat laut jadi pulau, lempaq kat darat jadi gunung.... org2 dulu punya ayat dahsyat sungguh.....sampai ke la aku dok pikiaq kalau lempaq jadi pulau nak wat apa??? jadi gunung plak???iskh2....kot2 la lepa kata lempaq pi laut jadi ikan duyung ka ....best gak atleast tak lari la dr fitrah kejadian masih lagik bernama manusia...ni dak ..."pulau"...lari jauh oooooo.....